تدوین مدل عفونتی برای بررسی دیابت ملیتوس نوع دوم در موشهای کلونیزه شده توسط استافیلوکوکوس اورئوس
کلمههای کلیدی: استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین (MRSA)، انسولین، بافت چربی، پروبیوتیکها، چاقی
اجمل خان مندوزی
خلاصه
دیابت ملیتوس نوع دوم (DMII) یک بیماری مزمن و دوامدار است که با افزایش غیرطبیعی سطح گلوکوز در خون بیماران نسبت به افراد سالم مشخص میگردد. در این حالت، حساسیت حجرههای بدن نسبت به جذب گلوکوز کاهش یافته و این امر زمینهساز بروز عارضههای جدی مانند بیماریهای قلبی-عروقی، آسیبهای کلیوی، اختلالهای شبکیه و مشکلهای عصبی میشود. پیشرفتهای اخیر در عرصهی بیوانفورماتیک و تکنالوژیهای مالیکولی، امکان تحلیل تفاوتهای فلور میکروبی رودهای میان افراد دیابتی و غیر دیابتی را فراهم نموده است. یافتههای محققان نشان میدهد که تغییر در ترکیب میکروبی روده نقش مهمی در آغاز مقاومت به انسولین و اختلال در تحمل گلوکوز دارد. این تحقیق به منظور ایجاد یک مدل عفونتی برای بررسی دیابت نوع دوم در موشهای آزمایشی از طریق روش کلونیزه کردن روده با استفاده از بکتریای استافیلوکوکوس اورئوس انجام داده شده است. در مطالعهی حاضر، مشخص گردید که استافیلوکوکوس اورئوس قادر به استعمار رودهی موشها بوده و منجر به افزایش وزن و سطح گلوکوز خون آنها گردیده است؛ این تغییرها از نشانههای ابتدایی دیابت نوع دوم محسوب میشود. در این تحقیق، موشها از طریق مسیرهای مختلف شامل تزریق رترو-اربیتال، تغذیهٔ خوراکی (آب و غذا) و تزریق داخل صفاقی در معرض استافیلوکوکوس اورئوس قرار گرفتند تا تاثیرهای آن بر استعمار رودهای، سطح گلوکوز خون، وزن بدن و توانایی جذب غذا بررسی شود. در میان این روشها، مسیر داخل بطنی بیشترین موفقیت را در استعمار پایدار استافیلوکوکوس اورئوس در رودهی موشها طی شش هفته داشت که در نهایت منجر به افزایش سطح گلوکوز خون، افزایش وزن و تغییر در الگوی تغذیهای گردید.یافتههای این تحقیق نشان میدهد که هدفگیری استافیلوکوکوس اورئوس در روده با استفاده از روشهای سازگار با محیط زیست و قابلقبول برای بیماران، مانند استفاده از پروبیوتیکها، میتواند به کاهش شیوع دیابت نوع دوم در آینده کمک نماید.